Bunt
Bunt
„ Bunt” jest powieścią napisaną przez Władysława Reymonta, pisarza tworzącego w okresie młodopolskim.
„ Bunt” jest to powieść autorstwa laureata nagrody Nobla z roku 1924, Władysława Reymonta. Jest to także jego ostatnia powieść, która przed wydaniem książkowym w 1924 roku, była w częściach opublikowana w czasopiśmie, o nazwie „ Tygodniku Ilustrowanym”. Ten utwór radykalnie różni się od innych, wcześniejszych publikacji Władysława Reymonta. Jest on interesującym i oryginalnym, jak na Reymonta, dziełem, które łączy w sobie elementy antyutopii oraz cechy baśniowe. Głównym motywem przedstawionym w tym utworze jest bunt i protest zwierząt skierowany przeciwko istocie ludzkiej. „ Bunt” jest rozpoczęty rozmaitymi hasłami żądającymi wolności oraz sprawiedliwości czy równości. Ta powieść stanowi symbolem terroru, jaki panował ówcześnie i który przeistoczył się, w roku 1917, w tzw. rewolucję komunistyczną, której Reymont był świadkiem. Utwór „ Bunt” nie został rozpowszechniony na świecie, przez publikację, mniej więcej, w tym samym czasie słynnej powieści George'a Orwella, pod tytułem, „ Folwark Zwierzęcy”.
Pielgrzymka do Jasnej Góry
„ Pielgrzymka do Jasnej Góry” jest tekstem napisanym przez Władysława Reymonta, twórcę młodopolskiego.
„ Pielgrzymka do Jasnej Góry” to reportaż, który został opublikowany w roku 1895, a napisany przez laureata Nagrody Nobla, Władysława Reymonta. Reportaż stanowi opis pielgrzymki do klasztoru częstochowskiego w roku 1894. Utwór jest napisany w użyciem pierwszoosobowej osoby narratora i dlatego jest subiektywny, gdyż zawiera w sobie opinie i poglądy twórcy. W reportażu znajdują się również charakterystyki innych osób będących na pielgrzymce oraz interesujące obserwacje dokonane pod kątem socjologicznym. Władysław Reymont przy opisie niektórych elementów, takich jak muzyka kościelna, zastosował środki wyrazu impresjonistycznego oraz różne ludowe gawędy. „ Pielgrzymka do Jasnej Góry” została przychylnie oceniona i dzięki niej początkujący młody pisarz, Władysław Reymont zaczął powoli stawać się popularny. Ważną rolę w rozgłosie pisarza miała również krytyka jego pracy, dokonana przez Ludwika Krzywickiego, która została wydana na stronach czasopisma, pod tytułem, „ Prawda”, gdzie Reymont został pochwalony za trafne obserwacje.
Filmowe adaptacje
Powieści Władysława Reymonta, pisarza tworzącego w okresie Młodej Polski doczekały się adaptacji filmowych.
Laureat Nagrody Nobla z roku 1924, Władysław Reymont jest znany, przede wszystkim, ze swoich dwóch powieści : „ Ziemi Obiecanej” oraz „ Chłopów”. Za tę ostatnią został nagrodzony właśnie Nagrodą Nobla. Obie powieści doczekały się adaptacji filmowych. Książka „ Ziemia Obiecana” została zekranizowana dwukrotnie. Pierwszy raz w roku 1927, a reżyserem był Andrzej Hertz, a później fabuła książki została przeniesiona na ekran kinowy przez Andrzeja Wajdę, w roku 1974. Jeżeli chodzi o powieść, pod tytułem, „ Chłopi” była również sfilmowana dwa razy. Pierwsza adaptacja została nakręcona w roku 1922, a wyreżyserował ją Eugeniusz Modzelewski. Druga ekranizacja miała miejsce dopiero pięćdziesiąt lat później, kiedy to na krześle reżyserskim usiadł Jan Rybkowski. Druga adaptacja jest bardziej popularna od pierwszej. W tym filmie pokaz umiejętności aktorskich zaprezentowali Władysław Hańcza, jako Maciej Boryna, Ignacy Gogolewski, jako jego syn Antek czy Emilia Krakowska, która wcieliła się w rolę Jagny.