Dante Alighieri
DANTE ALIGHIERI
Dante Alighieri żył w latach 1265 – 1321, był najsłynniejszym poetą włoskiego średniowiecza. Urodził się we Florencji, targanej wówczas licznymi konfliktami wewnętrznymi. Aktywność w życiu politycznym poeta przepłacił wiecznym wygnaniem z rodzinnego miasta. Zmarł i został pochowany w Rawennie. Główne dzieła Dantego to „Życie nowe” i idealnej miłości poety do tajemniczej Beatrycze, oraz słynna „Boska komedia”. Jest to największy włoski pisarz. Pisywał sonety, ballady. Nazywany jest ojcem literatury włoskiej.
BOSKA KOMEDIA
Boska komedia jest arcydziełem, jest to synteza średniowiecza, panorama ówczesnej myśli średniowiecznej. Jest utworem alegorycznym. Alegoria wyłania się w treści jak i również w formie tego utworu. Alegoria budowy opiera się na licznie trzy, składa się z trzech części. Każda część składa się z trzydziestu trzech pieśni. Całość napisana jest z tercyny, każda zwrotka posiada trzy wersy. Liczba trzy symbolizuje Trójcę Świętą. Liczba związana jest z proroctwami. Treść jest alegoryczna, trzy zaświaty, jego podróż trwa trzy tygodnie, zwiedzając tę krainę Dante ma trzydzieści trzy lata. Każda z krain składa się z trójek. Mają dziewięć poziomów. Piekło – dziewięć kręgów, Czyściec – dziewięć pięter, Niebo – dziewięć nieb. Ta podróż to alegoria podnoszenia się człowieka z upadku (grzechu).
LITERATURA FANTASY
Literaturę fantasy jest bardzo trudno zdefiniować. Pojęciem tym określa się bardzo różne zjawiska. Według żartobliwej formuły polskiego mistrza tego gatunku Andrzeja Sapkowskiego: „Fantasy jest to, co opatrzono etykietą (…) tuż pod logo domu wydawniczego figuruje małymi literkami fantasy to dana książka należy do gatunku fantasy”. Oto kilka cech charakterystycznych dla nurtu w literaturze dwudziestego wieku: zrywa z realistycznym przedstawieniem świata, posiłkuje się swobodnie komponowanymi i przekształcanymi motywami z mitów i baśni, cechuje się skłonnością do dziwności i groteski, często tworzy światy alternatywne, umieszczone w odmiennej od ziemskiej przestrzeni i w innym czasie, o własnej historii, religii, kulturze, a nawet języku; wykorzystuje elementy magii i myślenia magicznego. Jest to tak zwany głód fantazji. Powstają one w oparciu na mitologii słowiańskiej, celtyckiej, skandynawskiej, germańskiej. Pisarz tworzy historię tego świata.