Niewykluczone, że niektóre maszyny zostaną już wyposażone w dyski holograficzne, mieszczące setki gigabajtów danych na przenośnym krążku wielkości płyty CD. Szczęściarzom z bezpośrednim dostępem do światłowodowej sieci telekomunikacyjnej optyczna karta sieciowa zapewni transmisję danych z szybkością ponad 1 Gb/s, a więc tysiąckrotnie większą niż w przypadku linii DSL i modemów kablowych. Inne zmiany mogą być jeszcze drastyczniejsze. Graniczna prędkość transmisji łącza przewodowego szybko maleje wraz z jego długością. Dlatego pamięć i karta graficzna muszą znajdować się jak najbliżej procesora, który z nich korzysta. „Ale jeżeli dane zakodujemy w postaci światła, odległość przestaje mieć znaczenie zauważa Paniccia. Tania technologia fotoniczna będzie tak samo tania w skali centymetrów i tysięcy kilometrów”. Wiele komponentów komputera, które dziś są upchane w obudowie wysokości kilkudziesięciu centymetrów, można będzie rozmieścić w różnych miejscach samochodu, budynku, a nawet w odległych dzielnicach miasta, przesyłając dane w postaci ciągu impulsów światła.
WSPÓŁCZESNE elementy optyczne, na przykład lasery w napędach CD i fotodetektory w telekomunikacyjnych komutatorach, wytwarza się z tzw. półprzewodników III V. Są to związki chemiczne, w których kation pochodzi z III grupy układu okresowego na przykład Al, Ga, In, a anion z grupy V, zwykle P, As lub Sb. Na pierwszy rzut oka półprzewodniki IIIV są wprost wymarzone dla fotoniki. Elektrony poruszają się w nich szybciej niż w krzemie, pozwalając na zwiększenie częstotliwości procesorów. Równie łatwo mogą emitować światło z wnęk w swoich powierzchniach, jak i zamieniać impulsy światła na sygnały elektryczne. Właśnie dlatego badacze zajmujący się fotoniką, snując wizje optycznych układów scalonych, pomyśleli przede wszystkim o związkach IIIY I tak grupa kierowana przez Daniela Blumenthala i Larry’ego Coldrena z University of California w Santa Barbara wykorzystała fosforek indu, konstruując w ubiegłym roku „kopiarkę fotonową”.
Urządzenie to odbiera impulsy na pewnej długości fali, powiela fotony, jeżeli docierający sygnał jest silnie osłabiony a następnie za pomocą przestrajanego lasera „przesuwa” je na inną długość fali, na żadnym etapie nie zmieniając postaci informacji na elektroniczną. Takie operacje byłyby niezwykle użyteczne w przyszłym komputerze fotonicznym. Jednak w porównaniu z krzemem półprzewodniki IIIV są kłopotliwe i trudne w produkcji i dlatego także droższe. Wystarczy powiedzieć, że odpowiednik krzemowego mikrochipu CMOS w cenie na przykład 5 dolarów, wykonany z fosforku indu kosztowałby aż 500. A wobec stale doskonalonej technologii krzemu „rywalizacja z głównym nurtem, czyli technologią CMOS, byłaby równie nierozsądna jak położenie się na torach tłumaczy Ravindra A. Athale, menedżer zajmujący się fotoniką w Defense Advanced Research Projects Agency (DARPA Agencja ds. Zaawansowanych Obronnych Projektów Badawczych) Wcześniej czy później pociąg cię przejedzie”. Jeżeli fotoniką ma opanować płyty główne komputerów w cenie około 100 dolarów, powinna zająć miejsce w tym pociągu.