Egipt
Ogromna ilość egipskich bogów często przedstawiana jest pod postacią zwierząt lub ludzi o zwierzęcych głowach. Bastet (kotka), Sobek (krokodyl), Horus (sokół), Saszet (lwica) to tylko nieliczne przykłady w morzu bóstw. Prawdopodobnie ta animizacja w zakresie religii była przyczyną, dla której Egipcjanie czcili liczne zwierzęta. Wiemy na pewno, że w ośrodkach kultu Bastet przebywało wiele kotów, które uważano za święte. Podobnie kot w gospodarstwie domowym był niemalże członkiem rodziny, którego zabicie, nawet przypadkowe, karano śmiercią, a naturalny zgon był powodem do wielodniowej żałoby. Nie dziwi w tym kontekście fakt powstawania nekropolii, w których tysiącami poumieszczane są mumie mruczków w drewnianych sarkofagach. Wiadomo też, że część kocich mumii w rzeczywistości nie zawiera szczątków tych zwierząt - przypuszcza się zatem, że mumia była również talizmanem lub sama w sobie obiektem kultu - stąd też liczne fabrykacje sztucznych mumii. Skąd jednak zamiłowanie Egipcjan do mumifikowania ibisów, krokodyli, żab, ryb, wężów czy krów? Ciężko pomyśleć, by wszyscy na raz uznali je za miłe zwierzątka domowe. Jedynym rozsądnym wytłumaczeniem zdaje się zatem fakt, że uosabiały one bogów, których należało czcić, a ich ziemskie ciała - jak ciała ludzkie - zachowywać od rozkładu.
W pewnej wiosce w Polsce powstała osada, która przypomina te średniowieczne. Jest w nich zrekontrowana chata średniowiecza. Gospodarze zapewniają, że każdy, kto odważy się przejść przez ich próg, ten od razu poczuje się jak w średniowiecznej chacie. Niestety w średniowieczu było dosyć rocznie i śmierdząc. Palono niewinne kobiety uznawane za czarownice tylko dlatego, że znały się one na ziołach i na przyprawach do potraw, posiadały także wiedzę życiową, która była brana za coś dziwacznego , a zdolność do przewidywania, wnioskowania, logiczne myślenie za czary. Dlatego takich jednostek pozbywano się. Zawsze eliminowano ze społeczeństwa tych górujących, o ile górujący nie potrafili dostosować się, czyli wkupić w łaski gawiedzi. Chaty, które postawiono w wiosce, zostały zrekonstruowane na kształt tych pochodzących z czternastego wieku. Wtedy właśnie był złoty okres palenia czarownic. Kobiety były ustawiane na istocie, były przywiązywane do długich okropnych kijków. Nie były odtruwane.
Uważa się obecnie, że każde większe centrum kultu danego boga specjalnie zamawiało i układało mity, których treść opisywałaby zarówno ich bóstwo, jak i jego/jej miejsce w oficjalnym panteonie Egiptu. I tak, do głównych i wyznawanych powszechnie bógów należeli: Ozyrys - bóg, symbolizujący wiecznie odradzające się życie. Jego syn, Horus, opiekun faraona pod postacią sokoła. Izyda - matka Horusa, symbolizująca matczyną miłość i opiekę.