Faraon
Gdy młody faraon wstępował na tron, urządzano na jego cześć wielkie święto, ogłaszając Narodziny Horusa. Horus był bowiem boskim opiekunem faraona, a jednocześnie faraon był jego wcieleniem. Faraonowi nadawano też nowe, specjalne imię, pod którym zapisywano później jego wielkie osiągnięcia, zwycięstwa i mądre decyzje, wykuwając je na specjalnych, propagandowych stelach. Egipcjanie wierzyli w boskie pochodzenie swego władcy, otaczali więc go wielką czcią i bojaźnią, a dotknięcie faraona, czy bodaj zbliżenie się do niego w nieodpowiednim momencie, karane było śmiercią. Jako władca olbrzymiego i dobrze zorganizowanego państwa, faraon miał liczne obowiązki. Musiał utrzymywać stosunki dyplomatyczne z innymi państwami, bądź wypowiadać im wojny, dbać o ekonomię i rolnictwo w swoim państwie, a także być zwierzchnikiem władz sądowych i kapłańskich (które często były jednym i tym samym). Kiedy umierał, uznawano go za boga Ozyrysa (boga, który zmartwychwstawał, ojca Horusa), ciało starannie mumifikowano, a po odprawieniu żałobnych obrzędów, chowano w uprzednio przygotowanej piramidzie.
Tajemnicze znaki, pojawiające się na ścianach piramid, budowli oraz starożytnych papirusach stanowiły dla uczonych nie lada zagadkę. Jako że język egipski jest językiem wymarłym, nie sposób było zgadywać, co mogą oznaczać poszczególne obrazki. Dopiero w 1822 roku, korzystając z odkrycia tak zwanego Kamienia z Rosetty, Jean-François Champollion zdołał rozszyfrować ich tajemnicę, a wówczas okazało się, że mamy do czynienia z trzema rodzajami hieroglifów: znakami fonetycznymi, ideograficznymi (pismo obrazkowe) oraz determinatywami. Wspomniany Kamień z Rosetty to niezwykłe znalezisko. Na jego powierzchni znajduje się ten sam tekst, zapisany na trzy różne sposoby: pismem demotycznym, hieroglificznym oraz za pomocą greckich liter. Porównując te trzy zapisy, Champollion zdołał odczytać egipskie pismo. Jego dalsze prace nad nim pozwoliły nam poznać treści Tekstów Piramid oraz wielu innych przekazów sprzed tysięcy lat. Dzięki nim możemy niejako cofnąć się w czasie i poznać wierzenia, życie codzienne, troski i radości ludzi, którzy żyli przed wieloma wiekami.
Religia Starożytnego Egiptu wydaje nam się dzisiaj nader skomplikowana przede wszystkim przez natłok bogów, bogiń i lokalnych bóstewek, których imiona i przymioty mogły skrajnie różnić się w zależności od regionu ich kultu.