Górny Śląsk
Nietypowo potoczył się bieg wydarzeń Górnego Śląska, który przed rozbiorami nie należał do Polski i zatem przez długi czas nie był uważany za część ziem zaboru pruskiego. Działacze polscy skupieni wokół Wojciecha Korfantego bardzo wcześnie zaznaczyli swoje związki z resztą Polski, wysyłając swoich przedstawicieli do Sejmu Dzielnicowego zaboru pruskiego w grudniu 1918 roku i wstępując do Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu. Fakt ten spowodował ostre zatargi między tajną Polską Organizację Wojskową inspirowaną przez socjalistów i stronników Piłsudskiego, a narodowymi i chrześcijańskimi demokratami skupionymi w Naczelnej Radzie Ludowej. Gdy POW starało się wywołać powstanie przeciwko Niemcom i pomimo braku porozumienia wyznaczyła jego datę na 22. czerwca 1919 roku, Korfanty udał się na Górny Śląsk i całym swoim autorytetem zapobiegł wybuchowi powstania. Powstanie wybuchło zupełnie przypadkowo wskutek aresztowania przywódców POW. Trwało ono w dniach 18-24. sierpnia 1919 r. Korfantemu udało się jednak zawrzeć z Niemcami 1. października układ amnestyjny. Po wejściu w życie Traktatu Wersalskiego władzę na Górnym Śląsku przejęły mocarstwa zachodnie w celu przygotowania plebiscytu.
Konferencja pokojowa w Paryżu rozpoczęła się 18 stycznia 1919 r. z udziałem 27 państw zwycięskich. Główną w niej rolę odgrywała Rada Najwyższa złożona z przedstawicieli Stanów Zjednoczonych Ameryki, Wielkiej Brytanii, Francji, Italii i Japonii, w praktyce zaś Rada Trzech, czyli prezydent Stanów Zjednoczonych Woodrow Wilson, premier brytyjski David Lloyd George i premier francuski Georges Clémenceau. Na czele delegacji polskiej stał do maja Roman Dmowski , potem zaś premier Ignacy Paderewski.W myśl poprzednich swoich deklaracji, Lloyd George i Woodrow Wilson kładli największy napór na to, aby do Polski zostały przyłączone wyłącznie obszary zamieszkane przez ludność polską. Mianowicie, wobec nowej sytuacji stworzonej przez Rewolucję Październikową w Rosji, Lloyd George oświadczył 5. stycznia 1918 r.: "Niepodległa Polska, obejmująca te wszystkie szczerze polskie elementy, które pragną wchodzić w jej skład, stanowi naglącą konieczność dla stabilizacji Europy zachodniej." 8. stycznia, Wilson skierował do Kongresu USA orędzie, którego punkt 13 brzmiał: "Powinno być utworzone niepodległe państwo polskie, obejmujące terytoria zamieszkane przez polską ludność, z zapewnionym wolnym i bezpiecznym dostępem do morza, i którego polityczna nienaruszalność powinna być zagwarantowana międzynarodowym układem.