Granice etniczne
Postulat, aby Polska obejmowała ziemie zamieszkane przez bezspornie Polską ludność, Amerykanie i Brytyjczycy formułowali zarówno w stosunku do zachodniej, jak i wschodniej granicy. Podstawa historyczna nie miała na nich żadnego wpływu. Bardziej przychylne stanowisko wobec Polski zajmowała Francja, gdyż jej głównym celem było jak największe osłabienie Niemiec. Na niekorzyść Polski działał przede wszystkim fakt, że zarówno Francuzi, jak i Brytyjczycy dążyli do tego, aby Rosja i Niemcy szachowały się wzajemnie. Francja pragnęła Rosji antybolszewickiej, ale wielkiej i silnej. Francja kosztem Niemiec gotowa była przyznać Polsce stosunkowo duże terytoria, ale nie kosztem prorosyjskiej Czechosłowacji. Brytyjczycy byli jeszcze bardziej konsekwentni w dążeniu do szachowania Niemiec Rosją, a Rosji Niemcami. Polska im w gruncie rzeczy zawadzała, toteż starali się ją jak najbardziej ze wszystkich stron okroić, stworzyć takie państewko polskie, które w razie zwycięstwa bolszewików w Rosji musiałoby popaść w zależność od Niemiec i wraz z nimi stanowić bastion antyradziecki i antyrosyjski. Natomiast w razie zwycięstwa Białej Gwardii - popaść w zależność od Rosji i wraz z nią szachować Niemcy. Natomiast uważając Niemcy za jedyną wystarczająco silną zaporę przeciwko Rosji, Brytyjczycy traktowali dążenie Francuzów do osłabienia Niemiec na korzyść Polski jako błędne i nielogiczne. Oprócz tego Brytyjczycy obawiali się, że po klęsce Niemiec Francja uzyska na kontynencie europejskim panowanie.
Korzystając z powstania nowych państw nad Morzem Bałtyckim: Finlandii, Estonii, Łotwy i Litwy, Brytyjczycy zamierzali uzyskać w jego rejonie pewne korzyści i z tego punktu widzenia odpowiadało im utworzenie wolnych miast: Gdańska i Kłajpedy. Dodatkiem do tych zamiarów miało być umiędzynarodowienie rzek: Niemna wpadającego do morza koło Kłajpedy oraz Wisły wpadającej do morza w Gdańsku. Rzeki te potraktowano tak jak rzeki niemieckie: Dunaj, Łabę, Odrę i Ren. Umiędzynarodowiony miał być też dopływ Wisły, Bug z Narwią, ponieważ stanowić miał granicę między Polską a Rosją. Postanowienie w sprawie umiędzynarodowienia rzek polskich, zawarte w art. 18. tzw. Traktatu Mniejszościowego, nie weszło jednak w życie, ponieważ granica Polski została przesunięta z Bugu dalej na wschód. Projekty w sprawie granic Polski rozpatrywała na konferencji pokojowej komisja, na której czele stał Francuz Jules Cambon . 28. lutego 1919 r. Dmowski wystosował do niej notę domagającą się następującej granicy z Niemcami.