Życie Haendla
Życie Haendla
Jerzy Fryderyk Haendel choć z pochodzenia był Niemcem, swoje miejsce znalazł w Londynie na dworze królewskim.
Żył w latach 1685 – 1759. Urodził się w Halle w Saksonii. Uczył się muzyki wbrew woli własnego ojca. Dopiero gdy miał 11 lat i ojciec zabrał go do Berlina gdzie był nadwornym lekarzem, elektor brandenburski Fryderyk poradził mu by nie bronił synowi uczyć się muzyki…
Młody Händel jedna zgodnie z wolą ojca rozpoczął studia prawnicze w 1702 r. na uniwersytecie w Halle. Wkrótce jednak wyjechał do Hamburga gdzie został najpierw skrzypkiem, a potem klawesynistą w orkiestrze opery oraz nauczycielem muzyki dzieci ambasadora angielskiego. Poznał tam też wielu arystokratów włoskich, którzy przedstawili go wpływowym osobom. W 1706 r. przybył do Włoch gdzie od razu zdobył popularność w kręgach muzycznych. Gdy w 1709 r. powrócił do Niemiec, otrzymał posadę kapelmistrza u elektora hanowerskiego. Miał szczęście, bo po śmierci królowej Anny, ów elektor został królem wielkiej Brytanii, Jerzym I. Ściągnął Handla do Londynu, gdzie został kompozytorem nadwornym króla. Nie zapomniał jednak o Niemczech - które często odwiedzał. W 1737 r. Händel w wieku 52 lat dostał lekkiego udaru. W 1750 r. zaczął gorzej widzieć, 2 lata później poddał się operacji oczu która nie odniosła skutku i Händel oślepł. Ostatni raz pokazał się publicznie na koncercie w dn. 30 III 1759 r. Zmarł 20 IV 1759 r. w wieku 74 lat.
Oratoria Haendla
Ponad 30 oratoriów Haendla stanowi najcenniejsza pozycję w jego twórczości.
Haendel napisał swoje oratoria dopiero po 54 roku życia. Mimo wielkiej ilości nie tworzą te oratoria jednolitej stylistycznie grupy. Każde ma inny charakter i nastrój. Wspólna cechą wszystkich oratoriów jest tematyka biblijna. Haendel zastosował ją nie tyle z pobudek religijnych lecz dlatego że była znana dobrze angielskiemu narodowi dla którego swoje dzieła pisał. Oratoria Haendla nie były scenicznymi dziełami. Być może nieświadomie lecz przeciwstawiał je Haendel ówczesnym włoskim operom, musiał tez przemawiać do świadomości słuchacza, a takie imiona jak Estera, Saul, Samson, Salomon, zwracały ją w dobrze znanym kierunku. Skromny watek treściowo-dramatyczny uzupełniał sobie każdy słuchacz, zaś jego fantazję pobudzała pełna wyrazu i napięcia świetna muzyka. Dzięki której oratoria Haendla przeszły zwycięsko próbę czasu i zachowały w dużej części do dziś świeżość. Najciekawszymi z nich i najpopularniejszymi są Mesjasz, Samson i Juda Machabeusz. Szczególnie właśnie w oratoriach widać świadome dążenie kompozytora by przy zewnętrznej prostocie nie rezygnować z wysokiego kunsztu.