Hitler
Hitler upajał się w tamtym okresie perspektywami zaludnienia ziem rosyjskich i ukraińskich, co odbijało się w rozmowach w Kwaterze Głównej. Te wypowiedzi Führera traktowane były jako dyrektywy i kierowano je prosto do Himmlera, który jako komisarz Rzeszy dla spraw umacniania niemczyzny był z urzędu odpowiedzialny za rozszerzanie niemieckiego Volks- und Kulturboden. Zamierzenia te przedstawia w zarysie opracowany pod jego kierownictwem tzw. Generalplan Ost z dnia 27 kwietnia 1942. Wychodząc z założenia, że "ziemie wcielone" i Generalna Gubernia stanowią już "kraj peryferyjny" (Nebenland) Rzeszy, postulowano kolejno zniemczenie republik bałtyckich, przede wszystkim Łotwy i Estonii, dalej rejonu Leningradu, Galicji i zachodniej Ukrainy (rejon Żytomierza i Winnicy), a wreszcie Krymu.
Było to niejako sojusz zawarty przez państwa europejskie po przewodnictwem między innymi Metternicha.Święte Przymierze miało głównie na celu ochronę tak zwanego starego ładu a więc można powiedzieć, że był to sojusz skierowany przeciwko wszelkiego rodzaju ruchom rewolucyjnym oraz narodowym. Każdy członek wchodzący w skład tego sojuszu musiał zobowiązać się do przestrzegania w polityce zasad religii chrześcijańskiej. Państwami, które wyszły z wnioskiem o założenie takiego sojuszu były Rosja, Austria i Prusy ponieważ to one czuły się najbardziej zagrożone przez możliwość podbicia przez Napoleona. Z czasem do układu tego zaproszone zostały jednak inne kraje europejskie za wyjątkiem Turcji. Członkowie Świętego Przymierza bardzo sprzeciwiali się również wszelkim reformom konstytucyjnym i robili wszystko aby utrzymać jak najmocniejszą rolę absolutyzmu ponieważ ich zdaniem tylko to mogło pomóc w zarządzaniu państwami. Niestety sojusz ten nie przetrwał zbyt długo ze względu na ciągłą rywalizację między Rosją i Austrią a ostateczną przyczyną z powodu, której nastąpił jego kres było rozpętanie wojny krymskiej.