Kapłani
Oprócz prowadzenia ceremonii i nabożeństw ku czci poszczególnych bóstw, rolą kapłanów było także dbanie o dobrostan fizyczny Egipcjan. Prowadzili oni liczne apteki, w których wydawano lekarstwa i leczono lżejsze schorzenia, a także szpitale, w których zajmowano się ciężko chorymi. Oczywiście, metody leczenia według dzisiejszych standardów pozostawiają wiele do życzenia, niemniej kapłani stanowili najlepiej wykształconą grupę społeczną w Starożytnym Egipcie i wszystkie ich zabiegi stosowane były w dobrej wierze. W romantycznej wyobraźni współczesnych, kapłanom przypisuje się jednak wiedzę i zdolności przekraczające możliwości zwykłego człowieka. Uważa się na przykład, że korzystając z różnych, magicznych sztuczek potrafili oni wznieść się w powietrze albo czytać w myślach. Można domniemywać, że niektóre ze sztuczek były bardziej techniczne niż magiczne. Udowodniono, że Egipcjanie znali działanie magnesów i wykorzystywali lustra, by oświetlać ciemne wnętrza świątyń. Wciąż dyskusyjną kwestią jest ich znajomość prądu elektrycznego, którego obecność pozwoliłaby wyjaśnić niektóre z tajemniczych przekazów na temat kapłańskich cudów.
Mumie, które w wyobraźni współczesnych są raczej powiązane z kiepskimi horrorami niż religijnym obrządkiem, to jedna z bardziej frapujących tajemnic Starożytnego Egiptu. Uważa się, że Egipcjanie wierzyli w swoje odrodzenie po śmierci - miało ono nastąpić w jakiejś bliżej nieokreślonej przyszłości i tajemniczych okolicznościach, niezbędne natomiast było zachowanie ciała. Biedniejsi zadowalali się skromnym pochówkiem w piaskach pustyni, która w naturalny sposób wysuszała i mumifikowała ciało zmarłego. Bogatsi, a w tej liczbie również arystokracja i faraonowie, korzystali z wymyślnych usług kapłanów, odpowiedzialnych za przygotowanie ciała do długotrwałego oczekiwania. W procesie mumifikacji usuwano z ciała wszystkie ważniejsze organy (łącznie z mózgiem) i umieszczano je w specjalnych pojemnikach, kanopach. Następnie ciało nacierano natronem, by uległo osuszeniu, a później balsamowano pachnącymi olejkami i zawijano w płachty lub długie pasma bandaży. Tak przygotowaną mumię umieszczano w sarkofagach, gdzie bezpiecznie doczekały naszych czasów.
Bastet o postaci lub tylko głowie kotki, bogini radości, miłości i tańca. Ptah - bóg rzemieślników. Thot, bóg skrybów i sam skryba w świecie umarłych. Seth, bóg wojny i wielu, wielu innych. Z najbardziej obecnie znanych centrów kultu w dobrym stanie zachowały się m.in.: Dendera - światynia Izydy, Bubastis - centrum kultu Bastet, lub Abydos, gdzie czczono świętego byka, Apisa.