Dante Alighieri
Początki Jana Sebastiana Bacha
Bach urodził się w rodzinie o bardzo dużych tradycjach muzycznych. Można powiedzieć, że zawód kompozytora przechodził z ojca na syna.
Źródła podają, że w rodzinie Jana Sebastiana Bacha było 38 muzyków. Kompozytora, jako pierwsi uczyli ojciec oraz stryj. Bach w wieku dziesięciu lat stracił rodziców i został pod opieką starszego brata. Mając piętnaście lat postanowił się usamodzielnić. Zaczął podróżować po XVIII-wiecznych Niemczech w celu znalezienia miejsca, gdzie mógłby swobodnie tworzyć. Jego pierwszym zajęciem była posada artysty w siedzibie magnackiej. Jan Sebastian, jako już znanym muzyk organowy został kantorem w Lipsku. Do jego głównych obowiązków należała gra na organach, komponowanie nowych utworów na uroczystości kościelne, szkolenie oraz opiekowanie się chórzystami i zespołami. Zajmował się tym aż 27 lat, czyli do końca swojego życia. Obejmując tą posadę miał dość duży dorobek artystyczny. Należały do niego koncerty, sonaty, fugi, fantazje, suity oraz wszelkie dzieła napisane z myślą o rodzinie. Czas pracy w Lipsku jest nazywany okresem lipskim. Artysta wtedy stworzył kilkaset kompozycji instrumentalnych i chóralnych. Wśród nich były kantaty, msze, pasje, które powstały dzięki pracy chóru, solistów i orkiestry.
Dorobek Bacha
Jan Sebastian Bach, jako jeden z niewielu kompozytorów mógł cieszyć się sławą za życia.
Ceniono, go przede wszystkim za zdolność gry na organach i klawesynie oraz niezwykle zdolności pedagogiczne. Jednak na pojęcie sensu jego twórczości trzeba było poczekać kilkadziesiąt lat. Bach doskonale potrafił łączyć konstrukcje i głębię wyrazu. Kompozytor za życia był człowiekiem skromnym i skrupulatnym. O swoich dokonaniach opowiadał z godnością i dystansem.
Mimo, że muzyka Bacha pochodzi z przed ponad dwóch wieków nadal jest bardzo popularna i doceniana przez współczesnych odbiorców. Dzisiejsi muzycy całe swoje artystyczne życie czerpią z twórczości takich mistrzów jak Jan Sebastian Bach. Ten kompozytor epoki baroku udoskonalił wszelkie formy rzemiosła muzycznego. Stosował najtrudniejsze systemy muzyczne takie jak dur-moll oraz nowatorskie rozwiązania techniczne. Do tych ostatnich możemy zaliczyć fugę, czyli wielogłosową formę opartą na imitacji. Do jego najwybitniejszych dzieł zalicza się: „6 koncertów brandenburskich”, „Pasje według świętego Mateusza”, „Pasje według świętego Jana”, „Magnificat” oraz „Msze h-moll”.