Konflikt między zaborcami
Najważniejsze informacje o człowieku, który w powiem sposób zmienił bieg historii.Historia i kariera Napoleona Bonaparte jest bardzo obszerna i ciekawa. Już w wieku trzydziestu lat został on mianowany pierwszym konsulem Francji, kilka lat później pełnił funkcję cesarza Francuzów aż w końcu objął tron i został królem Włoch. Przez wielu historyków i badaczy historii Napoleon nazywany jest geniuszem militarii jednym z największych w dziejach ludzkości całego świata. Można powiedzieć, że jego rządy były wynikiem bardzo długich przemyśleń i rachunków ponieważ pomimo tego, że utrzymywał on zasady zdobyte dla ludzkości podczas rewolucji to jednak z drugiej strony rządził trochę jak dyktator. Z biegiem czasu panowanie nad jednym krajem nie było dla niego wystarczające dlatego też zaczął nowa pewnego rodzaju nowe hierarchie i zaczął również podbijać inne państwa znajdujące się na terenie ówczesnej Europy. Niestety jego porażka podczas inwazji na Rosję była przeważająca gdyż po tej porażce nie zdołał już odbudować do końca ani swojej armii ani autorytetu i zginął samotnie zesłany na Wyspę Świętej Heleny.
Ostatecznie okazało się, że apetyty Austrii są największe, co o mało nie doprowadziło do wojny z Prusami. Arbitrem została Katarzyna II, która po pokoju bazylejskim, wobec odstąpienia Prus od koalicji antyfrancuskiej, okazała się bardziej przychylna wobec Austrii. Po przewlekłych sporach 24 października 1795 r. ustalono granice poszczególnych zaborów. Podczas ustalania podziału nie brano pod uwagę żadnych kryteriów narodowościowych czy gospodarczych. Prusy opanowały większość Mazowsza i tereny litewskie aż po Niemen (48 tys. km2 i ok. l mln ludności). Austria uzyskała Małopolskę między Pilicą a Bugiem z częścią Podlasia i Mazowsza (47 tys. km2 i 1,5 mln mieszkańców). Reszta terenów przypadła Rosji (120 tys. km2 i 1,2 mln ludności). Stanisław August za zobowiązanie rozbiorców do spłaty jego długów ogłosił w miesiąc później abdykację i udał się do Petersburga, gdzie zmarł w 1798 r. Ostateczna konwencja o nowych nabytkach podpisana została w Petersburgu 26 stycznia 1797 r. Głosiła ona, że z map na zawsze ma zostać wymazana "nazwa królestwa polskiego". W ten sposób po ponad 800 latach bytu państwowego Polska miała przestać istnieć. Podzieliła los Czech, Węgier i państw bałkańskich, które były w pewnym stopniu w szczęśliwszym położeniu, bowiem miały do czynienia z jednym wyłącznie zaborcą.