Mesjasz
Mesjasz
Spośród dzieł Haendla szczególne miejsce zajmuje Mesjasz. Jego kompozycja zajęła Händlowi zaledwie 23 dni (VIII – IX 1741 r.).
„Ev’ry valley” - ‘każda dolina będzie wzniesiona” opisuje sceny wyniesienia dolin i zrównania gór. Dźwięki instrumentów i głos falują wywołując skojarzenia nierównego krajobrazu. Pojedynczy przeciągły, dźwięk opisuje zrównanie wszystkiego. Kolejne fragmenty ukazują już wizję przyjścia Chrystusa na świat: And the glory of the Lord; Thus said the Lord; But who May abide the day of His comming; And He shall purify the sons of Levi; Behold a virgin shall conceive; O thou that tellest good tidings. I następne do “His yoke is easy”.
Druga część zaczyna się od “Why do the nations” – gdzie ludzie odmawiają uznania Chrystusa za zbawiciela. Dominują instrumenty basowe. I tak dochodzimy do „Chór Alleluja”. To wszyscy znają i zapewne wielu uważa za jakiś odrębny utwór. Tymczasem jest to kulminacja oratorium, wsparta grą bębnów i trąbek.
Część trzecia: to wyznanie wiary. „I know that my redeemer Liveth” – „Wiem że mój Zbawiciel żyje” –odzwierciedla zmartwychwstanie Chrystusa. Następnie muzyka przybiera brzmienie wojskowe kiedy głos basu i trąbki solowej z „The trumpet shall sound” przywołują obraz zwycięskiego wojska Chrystusa w dniu Sądu ostatecznego.
Amen – to 81 – taktowe zakończenie składa się z tego właśnie jednego słowa „amen” powtarzanego kończy się jeszcze jednym triumfalnym powtórzeniem .
Oratorium Juda Machabeusz
Juda Machabeusz – to drugie po „Mesjaszu” słynne dzieło Haendla.
Wódz Izraelitów, Mateusz, ojciec Judy Machabeusza poległ w bitwie. Na wstępie oratorium lud opłakuje śmierć bohaterskiego wodza, patrząc z rozpaczą w niepewną przyszłość. Lecz kiedy arcykapłan Szymon ogłasza Judę Machabeusza nowym wodzem – podniósł ducha bojowego. Słowa modlitwy rozpalają chęć dalszej walki. II akt to święto wolności dla Izraelitów. („Hail, hail hail Judea happy land!”) Lecz wkrótce przychodzi zła wiadomość: oto potężny Antioch skierował wielką armię pod dowództwem Gorgiasza przeciwko państwu Izraelitów. Lecz kolejny raz Juda Machabeusz wyrwał swój naród ze zwątpienia i smutku. Arcykapłan Szymon wzywa pozostałych do zaprzestania walki i zaniechania bałwochwalstwa co jest warunkiem tego by Bóg pomógł swemu ludowi odnieść zwycięstwo.
Akt III rozpoczyna się od poświęcenia nowego ołtarza ofiarnego w świątyni. Juda Machabeusz powraca wkrótce na czele swej wielkiej armii. Radosne święto zwycięstwa kończy podniosły hymn „Alleluja Amen!” . Juda Machabeusz” podobnie jak „Mesjasz” i „Samson” nawiązuje do wydarzeń biblijnych („Księgi Machabejskie”