Wolfgang Amadeusz Mozart
Mozart już, jako małe dziecko potrafił grać na klawesynie oraz komponować.
Mały Mozart bardzo dużo podróżował i koncertował najczęściej po Austrii, Niemczech, Francji, Włoszech, Szwajcarii i Holandii. Grał na klawesynie, organach oraz skrzypcach. Wolfgang mając trzynaście lat został nadwornym skrzypkiem w orkiestrze arcybiskupa Salzburga. Z czasem kompozytor postanowił zrezygnować ze wszelkich zajęć na rzecz niezależnego tworzenia. Zarabiał na swoje utrzymanie grając na przyjęciach bogatych mieszczan i arystokracji, ucząc dzieci gry na instrumentach oraz pisząc i komponując okolicznościowe utwory. Życie tego muzyka było usłane wzlotami i upadkami. Jako dorosły już mężczyzna nie budził takiego zainteresowania jak kiedyś i nie potrafił zadbać o swoje interesy. Mimo to wciąż tworzył niezwykle pogodne symfonie, koncerty, sonaty, serenady i opery. Większość jego utworów charakteryzowała się spokojem, harmonią oraz równowagą. Prostota kompozycji Mozarta łączyła się z wyrafinowaną formą. Najpopularniejszymi dziełami Wolfganga Amadeusza Mozarta są: Wesele Figara i Requiem.
Ludwig van Beethoven
Ten wielki kompozytor wywodził się z rodziny o tradycjach muzycznych.
Beethoven od dziecka posiadał duży talent muzyczny, ale nie szło to w parze z cierpliwością do nauki. Gdy miał osiem lat dał pierwszy, publiczny koncert. Jako mały chłopiec obcował z wielkimi dziełami sztuki oraz wybitnymi twórcami, którzy często udzielali mu lekcji. Odbywało to się późnymi godzinami, co miało niemały wpływ na naukę w zwykłej szkole. Mały Ludwig często nie uważał i był rozkojarzony. Jednak wszystkie te trudy opłaciły się, gdy młody wówczas kompozytor z pomocą przyjaciół i opiekunów udał się do Wiednia- największego ośrodka muzycznego XVIII wieku. Po śmierci rodziców zaopiekował się rodzeństwem i zaczął pracować, jako nauczyciel. W tym samym czasie również sam się kształcił i komponował nowe dzieła. Mając 27 lat u Beethovena zdiagnozowano postępującą głuchotę. Jednak mimo to nie przestał komponować, ponieważ jako wybitny muzyk posiadał tak zwaną umiejętność wewnętrznego słyszenia. Jego największe dzieła to „IX symfonia d-moll”, „VI symfonia F-dur”, „sonata A-dur”, „sonata księżycowa cis-moll” oraz „oratorium Chrystus na Górze Oliwnej”.