Obozy zagłady
Największych masowych morderstw dokonywali Niemcy w obozach koncentracyjnych i obozach zagłady. Więźniowie służyli najpierw jako darmowa siła robocza, a następnie kierowani byli do miejsc likwidacji. Idący na śmierć w komorach gazowych ludzie, musieli rozebrać się do naga, wmawiano im, bowiem, że udają się do obozowej łaźni. Cały dobytek zamordowanych segregowano, a przed spaleniem ciał w krematorium usuwano im złote zęby. Warunki życia w obozach były wprost nieludzkie. Tuż po transporcie nowych więźniów, dokonywano wstępnej selekcji na tych, których uśmiercano natychmiast i pozostałych, zdolnych do niewolniczej pracy. Następnie więźniowie trafiali do łaźni, gdzie dokładnie ich strzyżono i ubierano w pasiaki. Przybyły przestawał być człowiekiem a stawał się numerem. Niekiedy, tak jak w Oświęcimiu, numer ten tatuowano na przedramieniu więźnia. Głód, sadyzm, brak opieki lekarskiej i niewolnicza praca powodował, ze czas życia więźnia nie przekraczał trzech miesięcy. Z lagrów po Monte Cassino. Czteromiesięczna bitwa o szczyt Monte Cassino była najbardziej krwawa w całej kampanii włoskiej. Trzykrotnie natarcia alianckie nie przynosiły zamierzonego efektu. Dopiero w maju 1944 roku Monte Cassino zostało zdobyte. Na ruinach klasztoru zatknięto polską flagę. Polscy żołnierze, którzy walczyli pod Monte Cassino przeszli długą drogę od chwili, gdy ojczyzna dostała się pod okupację sowiecką i niemiecką. Ta klęska była początkiem krucjaty, która przyniosła Polsce ponownie niepodległość. Aby kontynuować walkę przeszli tysiące kilometrów z radzieckich lagrów na Kaukaz i Persję na środkowy wschód. Inni obierali drogę przez Rumunię.
Mieszkańcy gett starali się zachować, choć odrobinę normalności. Działały tam nawet teatrzyki, organizowano koncerty czy zawody sportowe. Dni żydowskich skupisk były jednak policzone. Od wiosny 1942 roku, rozpoczęła się likwidacja gett, a ich mieszkańców kierowano do obozów zagłady. Wpierw likwidowano getta na wschodnich obszarach Rzeczpospolitej, część Żydów mordując już na miejscu. Niekiedy Żydzi próbowali stawiać opór, jednak strona aryjska była nieporównywalnie silniejsza. Porażka kampanii wrześniowej. Niemcy realizowały doktrynę wojny błyskawicznej. Podczas ciężkiej dla wojsk polskich kampanii wrześniowej i błędnych decyzji dowództwa, drugi atak nastąpił ze strony Związku Radzieckiego, było zatem jasne, że Polska została osaczona.