Oświata
Aleksander Wielopolski działał społecznie jak i politycznie. Zasłynął powiedzeniem, ze dla Polaków można by nie raz zrobić wiele, lecz z nimi nie uda się zrobić nic. Oceny jego osoby dokonywali ludzie uznający różne poglądy polityczne. Wielkopolski był niezwykle inteligentny. Już w wieku dwudziestu lat uzyskał tytuł doktora. Ukończył Terezjanum, słynną szkołę w Wilnie. Studiował również w Warszawie jak również w Getyndze. Studiował prawo oraz filozofię. Wielkopolski uczestniczył w powstaniu listopadowym, w 1830 roku. Aleksander wielkopolski pełnił funkcję kierownika komisji rządowej wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, od 1861 roku. Wielkopolski postawił zaborcy warunek, że przyjmie funkcję, jeśli zostanie przeprowadzona reforma. Należy zastanowić się, co mógł uzyskać w ogóle Wielopolski w tamtych warunkach. Wszelkie jego działania doprowadziły do tego, że dwudziestego maja 1862 roku car podpisał ustawę szkolną. Jednak nie wszystko udało się mu przeforsować jak również nie wszystko udało się zrealizować w późniejszym czasie. 5 czerwca 1862 roku wyżej wspomnianą ustawę ogłoszono w Warszawie. Regulowała ona cały system polskiej oświaty
W ustawie szkolnej z 1862 roku został opisany cały system oświaty polskiej oraz wszystkie jego szczeble. Ustawa ta regulowała szkoły początkowe. Wielopolski chciał wyzwolić je od zarządów kościelnych jak również dworskich. Jedną z rzeczy, której nie udało się osiągnąć było wprowadzenie obowiązku szkolnego. Wprowadzono szkoły elementarne jedno i dwuklasowe. Powstała również Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie, Instytut Rolno- Leśny w Marymoncie. Dzięki tej reformie powstało wiele szkół pedagogicznych jak również gimnazjów powiatowych. Władze wyraziły również zgodę na powstanie pierwszego liceum w Lublinie, na poziomie średnim. Najważniejszą szkołą, która powstała dzięki tej ustawie była Szkoła główna w Warszawie. To znaczy, ze swoją działalność wznowił dawny Uniwersytet warszawski. Szkoła ta mogła być spokojnie porównywana z najlepszymi uniwersytetami w europie. Wielopolski chciał, aby wykładali w niej przedstawiciele różnych dyscyplin naukowych. Należy podkreślić, ze studiowali tutaj najwybitniejsi przedstawiciele polskiego pozytywizmu warszawskiego. Na przykład Henryk Sienkiewicz czy Bolesław Prus. Próbowano również zastępować nauczycieli jak również dyrektorów Polakami. Niestety realizacji tej ustawy przeszkodził wybuch powstania styczniowego jak również fakt, że Wielopolski ogłosił brankę.