Pasja św. Mateusza
Pasja św. Mateusza
Pasja według jednego z dwunastuApostołów.
Tekst Pasji według św. Mateusza opiera się na relacji ewangelicznej – Mt 26: 47-75; 27: 1-66. Pasja „Mateuszowa” (Matheuspassion) jest prosta i subtelna w swej formie. Składa się na nią szereg scen. W momentach kulminacyjnych opowiadanie urywa się opowiadanie a sceny są komentowane w poprzedzanych śpiewnymi recytatywami ariach. Ponad 20 scen dzieli się na 3 wielkie obrazy: Chrystus ze swymi uczniami i Ostatnia Wieczerza; Chrystus na górze Oliwnej; pojmanie, śmierć i złożenie do grobu. Zaczyna się arią: Kommt ihr Tochter – gdzie pojawia się „córa Syjonu” i złączony z nią „chór wiernych dusz”.
Pasję według św. Mateusza Bach zaprezentował po raz pierwszy w Wielki Piątek, 15 IV 1729, i nie spowodowała ona wówczas większego wrażenia. Sukces odniosła wykonana tego samego dnia i o tej samej porze w innym lipskim kościele pasja Gottlieba Fröbera, dziś całkowicie zapomnianego kompozytora. Pasja spoczywała długo w archiwum i dopiero 100 lat później odkrył ją na nowo Feliks Mendelssohn i wykonał dn. 11 III 1829 r.
Johann Christoph Bach
Johann Christoph – zwany też Buckerburskim Bachem.
Johann Christoph Bach – jeden z synów Jana Sebastiana Bacha, żył w latach 1732-95, komponował wiele sonat na fortepian i instrumenty smyczkowe, czy też liczne kantaty i oratoria (np. „wskrzeszenie Łazarza”). Od miasta Buckerburga gdzie działał jako nadworny kapelmistrz zwany był „der Buckerburger Bach”. Komponował sonaty na fortepian i instrumenty smyczkowe, wiele kantat i oratoriów, do których zaliczają się utwory takie jak np. Wskrzeszenie Łazarza. Kompozytor ten uznawany był za reprezentanta stylu „galant”. Jego twórczość charakteryzowana jest jako „pomost” między sztuka Jana Sebastiana Bacha i Józefa Haydna. Utwory Jana Christopha Bacha charakteryzują się tym że słuchacz ma odczucie, że kompozytorowi nie chodziło tylko o „uprzyjemnienie” życia słuchaczom. Utwory te uważane są za dość trudne i powstałe w wyniku zmagania się ich twórcy z modną wówczas formą „sonatową”. Jan Christoph Bach zaskakuje słuchaczy nowatorskim podejściem do formy której powierza funkcje ekspresyjne, czym zapowiada romantyczne pojmowanie muzyki.