Powstanie księstwa
W traktacie tylżyckim 7 lipca 1807 r. Napoleon i Aleksander postanowili z ziem II i III zaboru pruskiego utworzyć Księstwo Warszawskie. Miało się ono znaleźć pod panowaniem Fryderyka Augusta, króla saskiego. Było to nawiązanie do tradycji XVIII wieku, przede wszystkim do postanowień Konstytucji 3 maja. Traktat wyłączał z granic Księstwa Gdańsk, który stawał się wolnym miastem - z załogą francuską, z czasem polsko-francuską. Przy Prusach wciąż pozostawały Śląsk oraz Pomorze, chociaż polscy politycy (zwłaszcza Kołłątaj) wielokrotnie podkreślali wówczas konieczność oddania tych dzielnic we władzę Wettina, ażeby ugruntować związek Saksonii z Księstwem Warszawskim z Saksonią. Z ziem trzeciego zaboru wyłączono wschodnią część Podlasia, która jako obwód białostocki przypadła Rosji. Rozwiązanie z roku 1795 okazało się być nietrwałym. Prusy i Austria nie potrafiły utrzymać całości ziem polskich zagarniętych w rozbiorach. Względy polityczne, zwłaszcza interes cesarskiej Francji starającej się o dobre stosunki z Rosją, sprawiły jednak, że z faktu tego nie zostały wyciągnięte logiczne konsekwencje. Ziemie polskie "pokrojono" na nowo, a z ich części stworzono państewko przypominające podobne twory na obszarze Rzeszy.
Był to kongres wiedeński, który obradował prawie cały rok w Wiedniu.Głównym celem, dla którego zwołany był kongres wiedeński było przede wszystkim ustalenie zmian zarówno terytorialnych jak i ustrojowych w Europie po upadku Napoleona. W tym międzynarodowym spotkaniu uczestniczyły delegacje w szesnastu państw jednak tak naprawdę była to jedynie przykrywa gdyż faktycznie główne decyzje należały do przedstawicieli pięciu mocarstw takich jak: Anglia, Rosja, Austria, Prusy i Francja. Można powiedzieć, że w trakcie tego zebrania padło wiele deklaracji jednak najważniejszymi postanowieniami było chociażby przyznanie terenów Księstwa Warszawskiego Rosji, powiększenie Prus kosztem Saksonii, Nadrenii, Westfalii oraz Pomorza, odtworzenie Państwa Kościelnego, przywrócenie dominacji dynastii Habsburgów. Kolejnymi decyzjami, które do dnia dzisiejszego nie są zrozumiałe było również włączenie terenów Finlandii do Rosji, połączenie Belgii z Holandią, Norwegii ze Szwecją. Jedynym tak naprawdę ogromnym plusem, które przynosi efekty do dnia dzisiejszego było podpisanie aktu, który miał na celu zachowanie wieczystej neutralności Szwajcarii.