Pradzieje krosna
Najwcześniejsze ślady pobytu człowieka na ziemi krośnieńskiej przypadają na młodszą epokę kamienia. Notujemy je w postaci osad i luźnych znalezisk. Wśród zabytków archeologicznych, występują drobne odłupki z obsydianu. Szkliwo to pochodzenia magmowego, posiada naturalne złoża w rejonie pasma tokajsko - preszowskiego. Stamtąd, więc prawdopodobnie przenoszono go na teren rzeszowski. Z obsydianu wyrabiane różnorodne narzędzia. Liczniejsze dowody osadnictwa pochodzą z epoki brązu i epoki żelaza. Nie stwierdzono zaś, śladów wpływu osadnictwa z okresu laterańskiego. Jedynym wyjątkiem jest osada w Krośnie, położona w sąsiedztwie prawego brzegu Lubatówki. Osada zniszczona została częściowo przez budowę dróg na tamtym obszarze. Silne tętno życia daje się odczuć w okresie wpływów rzymskich. Wówczas to powstały liczne osady, rozlokowane po obu stronach Wisłoka i Jasiołki. Nie jest wykluczone, że w XIII wieku osada krośnieńska uległa zniszczona przez ogień. Najszczęśliwszy dla Krosna jest wiek XIV, z którego pochodzą cenne i bogate znaleziska.
Australopiteki masywne Równolegle w pliocenie rozwijała się grupa australopiteków masywnych, czyli parantropów, które zajęły niższą ekologiczną. Potężne zęby trzonowe i silne szczęki świadczą o przystosowaniu do odżywiania się twardym pokarmem roślinnym. Wydatne kości policzkowe i grzebień strzałkowy na czaszce świadczą o olbrzymich mięśniach szczek. Australopiteki masywne wykształciły te skrajne cechy anatomiczne niezależnie od siebie. Australopiteki masywne przetrwały do plejstocenu, ale nie wykazywały tendencji do wyraźnego rozwoju mózgu. Były ślepym zaułkiem ewolucji hominidów. Australopiteki masywne żyły przez półtora miliona lat obok wczesnych przedstawicieli rodzaju Homo, zajmując inną niższą ekologiczna. Prowadziły zbieracki tryb życia, żywiąc się bulwami i owocami, oraz drobną zwierzyną, podczas gdy Homo w większym stopniu przestawił się na mięsną dietę. Początkowo dzięki padlinożerstwu, ale z czasem przez polowanie na większe zwierzęta. Pradzieje Ziemi Rzeszowskiej i nie tylko.
Małpy człekokształtne Małpy człekokształtne określane są jako bezogonowe. Dobrze radziły one sobie na drzewach dzięki czterem chwytnym kończynom z przeciwstawnymi kciukami rak i paluchami stóp.