Pradzieje ziemi
Pierwsze ślady pobytu człowieka na terenie południowo - wschodniej Polski pochodzą z okresu ostatniego zlodowacenia, a więc sprzed 30 - 40 tysięcy lat. W okresie przedostatniego zlodowacenia istniały na tym terenie warunki niesprzyjające osadnictwu. Warunki klimatyczne na Podgórzu przypominają dzisiejszy klimat północnej Syberii. Mniej więcej 70000 lat temu, rozpoczyna się okres ostatniego zlodowacenia, w obrębie, którego możemy odróżnić dwa cieplejsze okresy. Wówczas osadzał się tu less, naniesiony głównie przez wiatr. Grube pokłady lessu, kryją bogate szczątki fauny z tego okresu. Stratygrafia lessu jest jednym z podstawowych źródeł, które pozwala datować zachowane w tych osadach ślady prehistorycznych kultur. Z prowadzonych badań można wnioskować, że w tym okresie występuje kultura wczesnej fazy paleolitu górnego, reprezentowane przez przemysł strzelecki i oryniacki. Nieco późniejsze ślady człowieka, stwierdzono na terenie Przemyśla. Wówczas na terenie położonym wokół Karpat rozwijały się przemysły, charakteryzujące się wytwarzaniem specjalnych narzędzi z wiórów kamiennych. Następny epizod związany jest z odkryciem harpuna kościanego, typowego dla przemysłu magdaleńskiego.
Pierwsze hominidy W pierwszej połowie XX wieku skupiano się na poszukiwaniu szczątków praczłowieka w Eurazji, znajdowano jednak głównie przedstawicieli rodzaju homo z pleistoceniu. W ostatnich dziesięcioleciach intensywne badania terenowe paleoantropologów bardzo powiększył wiedzę o naszych kopalnych krewniakach. Najstarsze homonimy pochodzą z późnego miocenu z Afryki Wschodniej i Środkowej. Są to ororin z Czadu sprzed około 6 milionów lat, oraz arolipitek z Kenii sprzed 5 milionów lat. Były, one dwunożne, ale miały małe mózgi i uzębienie pośrednie pomiędzy szympansami, a hominidowymi. Żyły jeszcze w lasach, jak ich małpi przodkowie i zapewne sporo czasu spędzały na drzewach, gdzie chroniły się przed drapieżnikami. Impulsem do zmiany trybu życia stały się zapewne zmiany klimatu związane z ochłodzeniem, wzrastającym nadejściem epoki lodowcowej. W Afryce stawało się coraz bardziej sucho. Znikały tam wilgotne puszcze równikowe, a rozrastały się sawanny, które wkrótce stały się siedliskiem homonimów. Pradzieje Ziemi Rzeszowskiej i nie tylko.
Nową kartę dziejów Ziemi Rzeszowskiej rozpoczyna okres epipaleolitu, kiedy wraz z zanikiem wielkich zwierząt epoki lodowej, osadnictwo człowieka zajmuje piaszczyste, niskie tereny rzek, wyłaniające się z wód.