Przedstawienie
Przedstawienie
Omówienie podstawowych zagadnień w odwołaniu do twórczości Jana Kasprowicza.
To utwór liryczny wysławiający osobę, bogów i tym podobne. Wybór tego gatunku przez Kasprowicza ma swój prowokacyjny cel, ponieważ nie głosi on pochwałę Boga. Pokazuje on świat bez wartości, pojawia się oskarżenie Boga o nieczułość i obojętność wobec tych, których stworzył. O ekspresji mówi poprzez zastosowanie wiersza wolnego. Miejscami utwór ten, zbliża się do prozy. Tytuł odsyła do motywu apokaliptycznego i związanego z nim Sądu Ostatecznego. Dostrzec można motyw ekspresjonistyczny oraz sprzeciw wobec sytuacji gospodarczej i politycznej. Skupia się na wyrażaniu uczuć, przedstawia wewnętrzne przeżycia człowieka, aby wywrzeć wrażenie na odbiorcy. Służą temu odpowiednie środki wyrazowe. Na przykład wykrzyknikowe zdania, oraz nacechowane słownictwo wyrazami emocjonalnymi. W sztuce jest to tonacja odpowiednich barw – czerń i intensywna czerwień, które służą zarazem do symbolizowania poetyki krzyku. Owa postać znajduje się na moście, który nie ma początku, ani końca, który symbolizuje lęk przed życiem. Morze i niebo tworzą jednolitość krajobrazu.
Dzień
Katastroficzny obraz świata w utworze Jan Kasprowicza w odniesieniu do dnia gniewu.
Lirycznym podmiotem mówiącym w wierszu jest biblijny Adam, który symbolizuje każdego człowiek, bo każdy z nas jest tułaczem. Obecne jest nawiązanie do konkretnych toposów wędrówki. Bóg skazał człowieka na tułaczkę przez swój grzech, pozbawiło go raju, a karą jest podejmowanie trudu życia. Człowiek stał się wówczas istotą śmiertelną. Obecne jest również nawiązanie do obrazów symboliczno wizyjnych, oraz do wymiaru eschatologicznego. Obecne jest również nawiązanie do męki. Pojawia się postać psalmisty, którym bez wątpienia jest święty Dawid. Jego psalm w tym tekście ma być ostatnią pieśnią. Ewa i motyw z nią związany symbolizuje grzech i kuszenie. Jest wcieleniem erotyzmu. Opisana została ostateczna walka dobra ze złem. Temu wszystkiemu przygląda się Bóg, by w zakończeniu wydać wyrok. Przed nim staje anonimowa rzesza ludzi, która jest przerażona tym, co się dzieje. Pierwsza strofa, to ukazanie rozpoczęcia zagłady świata. Trąba przypomina nam wszystkim wstęp do apokalipsy. Obecne jest również odwołanie do utworu o charakterze religijnym, a mianowicie do utworu Karpińskiego.