Spotkanie Hitlera z generalizcją
Dnia 23 maja 1939 odbyło się spotkanie Hitlera z generalicją. Według płk. Hossbacha powiedział on wówczas, że "Gdańsk nie stanowi obiektu, o który chodzi. Nam idzie o rozszerzenie przestrzeni życiowej na Wschodzie i o zabezpieczenie wyżywienia, a także o rozwiązanie problemu krajów nadbałtyckich (Baltikum)" . Atak na Polskę był odtąd kwestią czasu, zaś sprawy Gdańska i "korytarza" miały być jedynie pretekstem. W publicystyce znowu podjęto sprawę "korytarza". Z kuźni Brackmanna wyszła broszura pt. Zeugnisse der Wahrheit, zbierająca wszystkie wypowiedzi z lat 1926-1932 popierające rewizję granicy polsko-niemieckiej. W jednej z broszur (pióra niejakiego Rösslera) pojęcie "korytarza" rozszerzono na całe Pomorze i Wielkopolskę. W ostatnich miesiącach przed wybuchem II wojny światowej Polska prowadziła z Niemcami bardzo żywiołowe rozmowy dyplomatyczne, a obaj ministrowie spraw zagranicznych (Beck i Ribbentrop) niemal dzień w dzień słali do siebie różne noty. Generalnie, Hitler żądał aneksji Gdańska i "korytarza" (30 sierpnia zaproponował przeprowadzenie na Pomorzu plebiscytu, miało to jednak na celu jedynie stworzenie pozorów rokowań), zaczął też wspominać o Górnym Śląsku i mniejszości niemieckiej - Polska tymczasem coraz bardziej zawzięcie odmawiała, decydując się tym samym na świadome stawienie zbrojnego oporu siłom Rzeszy. Wreszcie, 1 września 1939 roku wojska hitlerowskie naruszyły granicę z Polską (od Słowacji aż po Prusy Wschodnie) i dokonały agresji. Zaczęła się druga wojna światowa.
Należy dodać, że pożyczek amerykańskich Niemcy nigdy nie uregulowały, wyrzekając się 15. lipca 1931 r. wymienialności waluty narodowej.
Propozycje te zostały następnie przedstawione przez Hitlera Beckowi w Berchtesgaden w dniach 5-6 stycznia 1939 roku. W formie publicznej zostały one wznowione w dniu 21 marca 1939. Żądania te obejmowały: włączenie terytorium Wolnego Miasta Gdańska do Rzeszy oraz eksterytorialny pas ziemi z połączeniem kolejowym i samochodowym przez polskie Pomorze do Prus Wschodnich. W zamian za to Niemcy obiecywały gwarancję granic Polski na 25 lat. W dniu 26 marca 1939 Polska odrzuciła tę propozycję. Miesiąc później (28 kwietnia) Hitler wypowiedział pakt o nieagresji z Polską z roku 1934.