Ustawa o szkołach
W 1920 roku wydano bardzo liberalną ustawę o szkolnictwie akademickim. Na jej mocy wyznaczono trzy kręgi pracowników i grona nauczycielskiego. Mianowicie byli to profesorowie honorowi, profesorowie zwyczajni oraz profesorowie nadzwyczajni. Po za tym do grona nauczycielskiego zaliczono docentów oraz lektorów. Do pomocniczych sił naukowych zaliczono asystentów starszych jak również młodszych, a także adiunktów. Do urzędników zaliczono kwestorów, bibliotekarzy oraz księgowych. Za warunek uzyskania prawa do prowadzenia wykładów uznano, ze będzie to uzyskanie veniam legendi, czyli przeprowadzenia habilitacji jak również otrzymania tytułu docenta. Jeśli docent nie wykładał przez rok, to tracił to prawo. Jeśli zaszła taka potrzeba profesora mógł zastąpić docent lun ewentualnie adiunkt. Do obowiązków profesora należało prowadzenie badań naukowych, twórcza praca naukowa, poza tym wykłady oraz ćwiczenia a także egzaminowanie studentów. Dostęp do studiów zapewniała matura uzyskana w szkole państwowej lub prywatnej, po sprawdzeniu jej przez komisje wyznań religijnych i oświecenia publicznego. Należało też przedstawić zaświadczenie o stosunku do służby wojskowej oraz uiścić opłaty. Omawiana ustawa dawał autonomię uniwersytetom, ponieważ to rektor podejmował większość decyzji.
Już starożytni doceniali wyjątkowość egipskich grobowców. Uznali oni największą z piramid w nekropolii Giza za cud świata. Piramida Cheopsa to kolos o wysokości prawie 147 m, a długości boków sięgają 230 m. Budowla składa się z ok. 2.5 mln bloków kamiennych. Ważą one ok. 2.5 tony najmniejszy - największy, nawet 15 ton! Badacze szacują czas powstania piramidy na 2560 r. p.n.e. Do dziś trwają spory co do tego, jak starożytni poradzili sobie z tak wielkim przedsięwzięciem. Najprawdopodobniej bloki kamienne transportowano na specjalnych kładkach. Za kółka natomiast służyły podłużne "wałeczki". Pojawiły się także bardzo kontrowersyjne tezy, mówiące o pomocy istot pozaziemskich. Teorii jest wiele, do dziś jednak żadne nie dają wyczerpujących odpowiedzi. O doskonałości konstrukcji piramidy najlepiej świadczy fakt, że na przestrzeni lat nie uległa ona poważniejszym zniszczeniom. To jedyny zabytek z listy siedmiu cudów świata starożytnego, który możemy dziś podziwiać z pełnej krasie, pozostałe przetrwały w szczątkach bądź znamy je jedynie z opisów.